بدو بدو یارانه داریم هزار تا

راستی قراره یارانه ها را هم که نقداً پرداخت کنند ، بروید و باز خدا را شکر نکنید و از همه چیز ناراضی باشید ، به یک خانواده بد بخت 5 نفره ماهی 100 هزار تومان پول خواهند داد که بتوانند از یارانه هایی که قبلاً سهمی نداشتند حالا سهامدار شوند البته با آن سهام عدالت اشتباه نکنید ، چون فکر کنم آن سهام را ناعادلانه اشتباه کردند و حقش را خوردند ، ولی این یارانه ها کلی به دردمان خواهد خورد چون برای همان خانواده 5 نفره که قراره ماهی 100 هزار تومان پول بگیره ، اگر تا حالا قبض برق براش میومده 5000 تومن حالا قراره بیاد 50000 تومن ، اگر نون میخریده 200 تومن ( قابل توجه آذری زبانهای عزیز و افراد علاقه مند به نان عزیز بربری من جمله اینجانب ) حالا میره میخره 1000 تومن ، اگر پول آب میداده 5000 تومن حالا میده 20000 تومن ، شیر که نمیخورده حالا هم روش باز هم نمیخوره ، کره و ماست و دوغ و نو شابه و پفک هم همگی ضرر داره ، برنج هم که سمی ، تاکسی هم که ولش کن چون خدا پس پا داده واسه چی تازه میتونه از مناظر زیبای شهر هم استفاده کنه ، اجاره خونه رو هم که بیخیال قضیه کف دست بی مو ؛ تازه باید روزی شونصت میلیون بار ( شونصت یه واحد تازه ابداعی توسط خودمه در مورد اعداد که میتونین تعریف بینهایت به توان بینهایت رو براش به کار ببرین ، تازه حق استفاده اش هم آزاده و هیچ کپی رایتی هم نداره ) هم خدا رو شکر کنین که یهو از دستش در نره و مریضتون کنه وگرنه به جای ویزیت 2000 تومنی و داروی 5000 تومنی باید ویزیت 10000 تومنی و داروی 50000 تومنی بخری ، اگر یادتون باشه هر وقت آقایون بالا مقام میگفتن تورم 20 درصد ما ها تورم 50 درصد رو میدیم ، در زمینه این یارانه ها که آقایون بلند مرتبه عزیز و مهربان و نازنازی و ... پیش بینی 102 درصد تورم رو میکنن پس باید از حالا منتظر یه تورم 200 یا 300 درصدی باشیم . البته اصلاً هم مهم نیست چون ماها بچه های جنگیم و سختی رو خوب میفهمیم و فقط دلم برای این سوسول موسول های جنگ ندیده میسوزه که چه جوری میخوان این وضعیت رو تحمل کنن ، اخه ای ها ؛ البته زیاد هم دلتون رو خوش نکنین که یارانه بهتون میدن آآآآآآ ، نه خیر از این خبر ها نیست چون شما تو دهک ششم هستین و قراره که به پنح دهک این یارانه پرداخت بشه چون اونها از ما ها مستحق ترن و نیازمند تر . یکی از اونها رو منمیشناسمش اسمش شهرام جزایری که تو دهک دوم رفقاش هم تو دهک اولن . دهک سومی ها برادران بسیجی و ایثارگران عزیز هستن و دهک چهارمی هم خانواده های معزز شهدا و دهک پنجی ها هم اعضاء محترم شورای شهر ، نمایندگان مجلس و اعضاء محترم هیات دولت -2 ( چون دو تا وزیرش هنوز معلوم نیست ) هستن بقیه مردم هم که دهک های دیگه رو اشغال کردن . پس دیگه دروغ بسته فرم اطلاعات خانوارهاتون رو هم که با دروغ پر کرده بودین و اگر نوشتین ماهی 200000 تومن درآمد داری و ماشین نداری و بی خونه ای دروغ گفتی ، پس این همه بنز و بی ام و خوشگل چیه تو خیابون !!! آقای شهردار که با بنز نمیره این ور اونور ، پس تویی دیگه تازه ماشینهای شاسی بلند که ارزونش 35 میلیون رو حساب نکردم ، حالا میخواستی واسه یارانه های مردم بد بخت و بیچاره هم نقشه بکشی ، به اینکار میگن دزدی ، مادرت یادت نداده !!! این همه پنت هوس پس واسه کیه !!!! ای که از دست شما دهک بالایی ها ، اینجا هم دست بردار نیستین ...

روزگار ما

در زمانی که تقریباً فضای سیاسی و اقتصادی کشور در شرایط بحرانی به سر میبرد آیا درست است که صدا و سیمای کشور دم از خوشبختی و بر وفق مراد بودن روزگار بزند ؟ مثل اینکه آقایان مدیر این شبکه های تلویزیونی خبری از آحاد مردم ندارند ! البته هم حق دارند چون سواره کی دارد خبر از حال پیاده . اصولاً در هر جامعه ای عوام کار چندانی با نوع حکومت و اینکه چه کسی یا چه سمتی در راس قدرت قرار دارد ندارند ، البته درست هم همین است اما چیزی که برای مردم یک کشور بسیار مهم است مسایلی همچون امنیت ، آرامش و آسایش ، مسایل اقتصادی و دقدقه های آینده زندگی برای عوام از هر چیزی مهم تر است . اینکه تقی رییس جمهور باشد یا نقی زیاد فرقی برای مردم ندارد و آنها سیاست مدارانشان را بر اساس معیار های بالا میسنجند و هر کسی که بهتر این وظایف را انجام دهد از نظر آنها بهتر است حالا میخواهد اکبر باشد یا اصغر ! خوب در یک چنین شرایطی که فشار اقتصادی زیادی بر مردم کشورمان است ( چه ثروتمند و چه فقیر ) آیا باز هم باید بر سر اینکه اکبر باشه یا اصغر دعوا کنیم ؟ آیا بهتر نبود که آقایان سیاستمدار از اول و قبل از اینکه کار به خشونت کشیده شود از روشهای سیاسی مشکل را حل و فصل میکردند ؟ من شخصاً علاقه ای به مسایل سیاسی ندارم و تمایلی هم برای بحث در مورد آنها ولی سیاست و اقتصاد دو جزء لاینفک برای پیشرفت یک جامعه هستند . ما در دورانی زندگی میکنیم که دیگر جهانگشایی برای ملتی فایده ای ندارد و هزینه آن به سود حاصله نمی ارزد . پس در یک چنین وضعیتی احتیاجی به ارتشی هجومی هم نیست و یک ارتش که قدرت دفاعی خوبی داشته باشد برای جامعه مکفی است و میتوان هزینه های دیگر این ارتش را در جامعه سرمایه گذاری کرد تا از سود آن همه جامعه بهره ببرند . میتوان با استفاده از تاکتیک های مختلف اقتصادی و سیاسی کشور را به کشوری موفق تبدیل نمود . کشوری که از نظر اقتصادی و سیاسی موقعیت خوبی داشته باشد حتی بزرگترین ارتشها هم نمیتواند به راحتی از پا در آوردش . با یک نگاه گذرا به جامعه خودمان به راحتی میتوانیم این مسئله را لمس کنیم که وضعیت اقتصادی مردم به روز بد تر میشود ، آمار بیکاری سریعتر بالا میرود و درآمد مشاغل آزاد به سرعت پایین می آید . اقشار کم درآمد جامعه ما به شدت فشار را تحمل میکنند اما تا کی ؟
به نظر من مهمترین مسیله در حال حاضر در جامعه ما همین موضوع است چون مشکلات را هر کسی تا یک حدی تحمل میکند و پس از آن دیگر منطق ، اعتقاد ، ایمان ، دین ، قانون ، قوه تفکر و ... تمامی اینها از کار می اتند و ممکن است که فرد دست به هر کاری بزند و این یعنی بی قانونی و هرج و مرج ، آن زمان است که شکافهای جامعه سر باز میکنند و اتفاقات غیر قابل پیش بینی روی خواهد داد . پس بهتر است که بیشتر به فکر آینده و درمان زخمهای جامعه باشیم تا به یک چنین مشکلاتی بر نخوریم و فراموش نکنیم که مردمان نجیب ایران زمین تا حالا تمام سختیها را تحمل کرده اند و خم به ابرو نیاورده اند ولی این خمها کم کم دارند نمایان میشوند ... .