باران هم آمد

بالاخره بعد از مدتها در تهران هم باران آمد . هر چند که کم بود ولی باز هم جای شکرش باقی است که باران آمد ، وگرنه با این همه آلودگی چکار می خواستیم بکنیم خدا داند . در این یک ماه گذشته خیلی از مسایل دست به دست هم دادند تا وضعیت اقتصادی بدتر شود ، ماه محرم ، آلودگی هوا ، سردرگی یارانه ها ، بی حالی مردم و ... . با یک نگاه به وضعیت بارندگی در ممالک کافر نشین ، آدم به عدالت خدا شک میکنه ، شاید هم عدالت خدا درسته برای آنها باران و برف میفرسته تا سال آینده مشکلی از کمبود آب نداشته باشن . به ما ستختی میده تا ایمانمون رو امتحان کنه ، به هر حال ما که نفهمیدیم چیکار میکنه بقیه رو نمیدونم .

کاهش تورم؟

امروز در روزنامه راجع به کاهش تورم به 9/7 درصد خواندم . اگر واقعاً تورم تا این اندازه کاهش یافته است ، بسی جای امیدواری است اما آیا واقعاً این رقم با واقعیت همخوانی دارد ؟ البته این رقم با واقعیت همخوانی دارد اما نکته این تورم در این است به جای اینکه اجاره خانه 100 هزارتومان در ماه افزایش یابد ، حالا 80 تا 90 هزار تومان افزایش داشته است . قیمتها نیز به همین ترتیب . کاهش آمار تورم به هیچ وجهی به کاهش قیمتها نمی انجامد و فقط شیب سیر صعودی آنرا کمی کاهش میدهد و این در حالی است که درآمد بسیاری از مشاغل نیز به خاطر وضعیت اقتصادی نیز کاهش یافته است . من به خاطر شغلی که دارم ( شغل من تبلیغات است ) با مشاغل زیادی در ارتباطم و وقتی که نحوه تبلیغات و میزان هزینه این مشاغل برای تبلیغ کالا یا خدماتشان را میبینم ، متوجه کمی درآمد آنها و بازخورد کم آنها از تبلیغات را میبینم . این بازخورد کم نیز به خاطر وضعیت اقتصادی کشور است ، وقتی که قدرت خرید مردم کمتر و کمتر میشود ، تبلیغات نیز جوابگوی فروش برای تبلیغ کنندگان نخواهد بود . امروز یک خبر نیز راجع به توقیف روزنامه ایران شنیدم ، چون صبح این روزنامه توزیع نشده بود و صفحه رویی روزنامه شرق نیز توزیع نشد . احتمالاً این توقیفها به خاطر سالگرد سقوط هواپیمای C130 حامل خبرنگاران بوده است . طبق بخشنامه ای که دولت به شرکتهای زیر مجموعه خود چندی پیش فرستاده بود ، این شرکتها موظف بودند که تبلیغات خود را فقط در روزنامه ایران ( روزنامه رسمی خبرگزاری جمهوری اسلامی ) انجام دهند ، پس این توقیف نمیتواند به خاطر مسئله دیگری بجز همان سالگرد خبرنگاران باشد ، چون هزینه چاپ نشدن یک روز این روزنامه و یا روزنامه های دیگر بسیار بالاست و برای آنها هیچ توجیه اقتصادی ندارد ، چون متحمل ضرر بالایی میشوند . درهر حال تنها روزنامه ای که به لطف دولت تقریباً صفحاتش برای تبلیغات پر بود ، امروز توزیع نشده است . نمیدانم جوابگوی اینگونه تصمیمات چه کسی خواهد بود .

زندگی خوب 2

یکی از بیشترین کلمات جستجو شده که به وبلاگ من ختم شده است همین خوب زندگی کردن است . در اینکه تمام مردم دنیا بدنبال بهتر کردن شرایط زندگی خودشان و یا خوب زندگی کردن هستند ، شکی نیست اما همیشه خوب زندگی کردن در داشتن ثروت زیاد و یا رفاه نیست . خود من همیشه از بی پولی شکایت دارم و یا از اینکه چرا شرایط کاریم آنگونه که میخواهم نیست گلایه میکنم . در این چند ماه یعنی از مردادماه امسال تا الان بد ترین شرایط مالی را تجربه میکنم ، چندین اتفاق بد برایم افتاد ، بیمار شدم و ... . اما دیروز اتفاقی برایم افتاد که متوجه نکته ای شدم که تا کنون اصلاً به آن توجه نمیکردم . زمانی که از دفتر بیرون رفته بودم در پارک ورشو متوجه یک پسر و دختر جوانی شدم که به احتمال قوی زن و شوهر بودند . ناگهان آن پسر جوان شروع کرد به داد زدن و بلند حرف زدن و با هم دعوا کردند ، اتفاقی که بین خانواده های زیاد رخ می دهد . در یک لحظه به یاد زندگی خودم افتادم که تا به امروز حتی یک بار هم اتفاق نیافتاده است که در زندگی مشترکم با همسرم ، با هم دعوا کرده باشیم و یا سر هم داد زده باشیم . در مسایلی با هم مشکل داشته ایم اما کاملاً منطقی و با صحبت کردن آن مشکل را حل کرده ایم و اگر هم از دست هم دلخور شویم ، با صحبت کردن راجع به آن مسئله ، مشکل را حل میکنیم . این همان مسئله ای بود که تا کنون به آن توجه نکرده بودم . با تمام مشکلاتی که دارم ، زمانی که به خانه میرسم دیگر چیزی آزارم نمیدهد و زمانی که در خانه هستم ، مثل این است که همه چیز دارم. آنهایی که واقعاً بدنبال زندگی بهتری میگردند ، بهتر است اول از همه روابط خودشان را اصلاح کنند ، خویشتن دار باشند و صبور . تمامی مشکلات با کمی صبر حل میشود .

سوپر استار

استعداد یابی و شناختن ستاره ها یکی از برنامه های جذاب تلویزیونی در سرار دنیا میباشد . تمامی کشور های پیشرفته و غیر پیشرفته در این زمینه فعالیتهایی دارند و برنامه های تلویزیونی در این مورد میسازند که برای مردم همان کشور جذاب است . تلویزیونهای ایرانی خارج کشور هم از این دست برنامه ها را تولید کرده و میکنند با این تفاوت که تلویزیونهای ایرانی مثل اینکه توانایی اجرای این برنامه ها را به خوبی ندارند . TV Persia برنامه ای که میسازد به درد لا جرز دیوار هم نمیخورد ، نه جذابیت دارد ، نه کیفیت و نه ستاره ای پیدا میکند . کانال PMC هم که برنامه American Talent را پخش میکند و اما تلویزیون manoto1 ، تفاوت این کانال با کانالهای قبلی کیفیت تصویری و صدایی بالایی است که کانالهای دیگر ایرانی از آن محرومند ( بالاخره گدا بازی یه جایی خودش رو نشون میده دیگه ) ولی باز این کانال هم به عنوان یک برنامه استعداد یابی بسیار ضعیف عمل میکند . برنامه ضبط شده را به نام برنامه زنده پخش میکند ، کسانی را بعنوان نامزد ستاره بودن انتخاب کرده ، که حتی فارسی را نمی توانند درست صحبت کنند ، حذف کردن 2 نفر در هر قسمت نشان از کمبود منابع مالی برای داشتن برنامه طولانی تر و سالنی بزرگتر . اما نباید بی انصافی کرد چون بعنوان تجربه اول کار خوبی انجام دادند که ارزش دیدن را داشت ، اما اگر قرار باشد که در قسمت های بعدی هم به اینگونه عمل کنند آن وقت حیف وقت است که صرف دیدن این برنامه شود . البته برنامه های دیگر این تلویزیون نیز خالی از ایراد نیست و بجز سریال زندانی ( که باز هم دوبله ایراد دارد ) و آکادمی موسیقی گوگوش ، و چند برنامه انگشت شمار دیگر ، برنامه مفید دیگری ندارند که این را نیز به پای تازه کار بودن این شبکه میگذاریم . اگر تلویزیون های ایرانی که بر روی ماهواره برنامه دارند ، کمی به تلویزیون های خارجی نگاه کنند و خودشان را مقایسه کنند ، شاید در آینده بتوانند برنامه های بهتری پخش کنند . تلویزیون ایران اگر برنامه های خوبی ندارد ولی برنامه ریزی خوبی دارد و مطمئن هستم اگر محدودیتی نداشتند ، آن وقت تلویزیون ایران یکی از بهترین تلویزیون های دنیا میشد و میتوانست با شبکه های مثل Cyfra ، ZDF ، Arte ، RTL ، BBC ، abc ، و... رقابت کند .

" نخوردیم نون گندم ، دیدیم تو تلویزیون های مردم "

فیتیله باز هم تعطیله

انگار با این تعطیلی ها دردی دوا میشه !!! نمیدونم این آقایون تصمیم گیرنده که خیلی راحت برای دیگران تصمیم گیری میکنند ، اصلاً تو این مملکت زندگی میکنند یا نه ؟ چیزی راجع به شرایط بد اقتصادی میدونند یا نه ؟ اصلاً این آقایون کار کردن میدونن یعنی چی ؟ میدونن که اکثر مردم این شهر اگر تعطیل بشه کار نمیتونن بکنن و درآمدی هم ندارن ؟ میدونن درآمد نداشتن یعنی چی ؟ البته که معلومه که جواب هیچ کدوم از این سوالها رو نمیدونن ، چون اگر من هم از چند جا حقوق میگرفتم و چندین پست مختلف تو چندین سازمان مختلف با حقوق های مختلف داشتم میگفتم گور بابای اونکه نداره ، من که دارم . وقتی که اکثر ماشینهای این شهر مدل بالا هستن و به قول خودشون با استاندارد های روز ساخته میشن ، باز هم باید یک همچنین آلودگی تولید بشه ؟ آخه واقعاً تعطیل کردن مملکت چاره کاره ؟

مملکت تعطیلات

تعطیلات خوش گذشت !!! نمیدونم با این همه تعطیلات چیکار باید بکنم . هر کسی رو که میبینی از این همه تعطیلات می ناله اما تو هر تعطیلات این همه جاده ها شلوغ میشه ، آخه این همه تعطیلات چیز بدیه ، کلاً همه از تعطیلات بدشون میاد . نه رومیه رومی هستیم نه زنگیه زنگی . نه به این همه ناله ، نه به این خوش گذرونیها ، همه موقع پرداخت بدهی هاشون که میشه ، میگن ندارن اما تا یه روزی زرتی تعطیل میشه ، میرن خوش گذرونی . واقعاً باید به دولت در این زمینه که بدون اعلام قبلی ، یه هووووو تعطیل میکنه ، آفرین گفت . میگن کافر همه را به کیش خود پندارد ، در مورد دولت ما کاملاً صادقه ، نه اینکه خودشون بیکارن و پولدار ، فکر میکنن بقیه هم مثل خودشون هستن . البته این از صفات مبارک ما ایرانیهاست که جلوتر از دماغمون چیزه دیگه ای نمیبینیم . فقط خودم و خودم ، گور بابای بقیه . شاید هم هی دلشون برای بچه های غزیزشون که در قربت در حال تحصیل علم هستن تنگ میشه و میگن بزار تعطیل کنیم و یه سفر بریم خارجه ( یا همون فرنگ خودمون ) یه سری به بچه های نازنینمون تو قربت بزنیم تا نکنه از دلتنگی و دوری خانواده ، اون هم تو شرایط بد اقتصادی که نمیتونن بیشتر ماهی 6 ، 7 هزار پوند براشون پول تو جیبی بفرستن ، خدای ناکرده تو دام فساد غربی ها بیفتن . البته فکر بد نکنین ، چون این آقازاده ها برای ترویج و اعتلای فرهنگ ایرانی به خارجه رفتن نه برای چیز دیگه !!! تازه باباجونمشون هم اینجا کلی زحمت میکشه تا ماهی 40 ، 50 میلیون تومن پول دربیاره . آخه اونها با تقویم خارجکی کاری میکنن که توش تعطیلاتش کمه ، نه با تقویم داخلکی که روزهایی که قرمز نیستن هم یه هووووو قرمز میشن . البته این قرمز شدن هم از خجالت و شرم و این حرفها نیست بلکه از خوشی زیاده . این سازمان اقتصادی سازمان ملل هم مثل اینکه یه مشت دیوونه دور هم توش جمع شدن ، چون درآمد ناخالص ما ایرانی ها با اینکه نصف بیشتر سالمون تعطیله با یک کشور درجه دو اروپایی که در سال فقط 59 روز تعطیلی داره برابره . عجب دنیایی داریم !!!

وقتی مجبوریم

اینبار میخواهم در مورد بازیهای آسیایی گوانگجو بنویسم . در مورد اینکه ایا وضعیتمان خوب است یا بد ، تیمهایمان ضعیف ند یا قوی نمی نویسم . در مورد این مینویسم که ما ایرانیها برای بقایمان مجبوریم تن به چه خفتهایی بدهیم . این چند روز ورزشکاران ایرانی مدالهای خوبی آورده اند و بر روی سکو رفته اند تا مدالشان را بگیرند و از شانسشان اگر کسی که برای اهدا مدال آمده بوده است از جنس مخالفشان بوده است مجبور شده اند مثل یک میمون فقط از خودشان ادا و اتفار در بیاورند که مبادا مجبور به دست دادن شوند و زندگیشان به خاطر یک دست دادن بر باد برود . در داستانها و تعالیم دینی زیاد آمده است که جز خدای متعال ، هیچ کسی لایق سجده و رکوع نیست ، اما این ورزشکاران بدبخت ما برای در امان بودن ، مجبورند برای اینکه با جنس مخالفشان دست ندهند ، جلوی آنها تعظیم کنند و یا همانند بوداییان و یا ژاپنی ها با دو دست به هم چسبیده ادای احترام کنند . واقعاً که از سر اجبار چه کارهای احمقانه ای که ما ملت بدبخت نمیکنیم .