راز بچه دار شدن

مام کساني که ازدواج ميکنن بعد از گذشت يه مدتي از ازدواجشون تصميم ميگيرن که بچه دار شن. ااما همه خوب ميدونيم که بچه دار شدن هزينه هاي زيادي داره ، قبل از اينکه بچه به دنيا بياد کلي هزينه پزشک و اينجور پيزا ميشه . يعد هزينه هايي مثل سيسموني و لوازم بچه ، بعد ميرسيم به هزينه زايمان و بيمارستان و در آخر هم هزينه بزرگ کردن بچه تمام اينها تازه در حالت عاديه و بعضي ها هم براشون شرايط ويژه اي به وجود مياد مثل اينکه بچه بيمار باشه و احتياج به عمل داشته باشه . نکته قابل توجه تمام اين مسائل پوله که اگر داشته باشي غمي نداري اما واي به اون روزي که نداشته باشي . بيمه هم که هزينه ايو پرداخت نميکنه چون اون دفترچه کوفتي فقط واسه گرفتن استامينوفت اونم با 30 تا 40 تومان ارزونتر از قيمت آزادش در حاليکه در ماه از حقوق يک کارمند با حقوق پايه 263000 تومان و در شرايط فعلي که تقريباً اکثر شرکتها بيمه رو ميندازن به گردن خود کارمند ماهي بين 3 تا 30 درصد از اين حقوق کم ميشه و به بيمه تامين اجتماعي ( اگه بشه بهش کفت ) واريز ميشه . حالا خودتون قضاوت کنين آيا واقعاً تامين اجتماعي ميتونه کلمات تشکيل دهندش رو معني کنه ؟ آيا واقعاً وزارت رفاه اسمش بهش مياد ؟ من که نميدونم . اما يک مسئله رو مطمئنم و اون صبر و شکيبايي ايرانيها در مقابل اين نا مراديهاست . درسته که همه ما خيلي زود از کوره در ميريم و آستانه تحملمون خيلي خيلي اومده پايين و در مقايسه با لتهايي مثل آلمان و فرانسه که تا تقي به توقي ميشه ميريزن تو خيابون و به دولتشون بد و بيراه ميگن کدوممون داريم کار درستي انجام ميديم ، ما که خشم خودمون از بي قانونيها و نا ملايمات اجتماعي مياريم تو خونه و سر زن و بچه و همسايمون خالي ميکنيم يا اونا که خشمشون رو به دولت منتخبشون نشون ميدن ؟ نميدونم واقعاً نميدونم !!!!!!!!!
و اندر احوال ما که ديگه آقجو ما هيش نووفهميم

گذرون الکی

الان کارم شده اینکه بشینم پایه کامپیوتر ، یا بازی کنم یا بیخودی از اینجور چیزا بنویسم . یه زمانی بود وقتی میشستم پای کامپیوتر یه کاری میکردم و یه درآمدی داشتم اما همون آب باریکه هم بند اومد . تو شرکت هم که هر روز داره بدتر از دیروز میشه ، هرچی تلاش میکنیم به هیچجا نمیرسه و درآمدم نسبت به سال گذشته همین موقع بدون در نظر گرفتن تورم کمتر هم شده . آخرش چی میخواد بشه نمیدونم اما سعی میکنم ، البته که سعی میکنم ( چون کاره دیگه ای نمیتونم بکنم ) که امیدم رو از دست ندم و هی میگم " پایان شب سیه سپیده " یا " در نا امیدی بسی امیده " اما تا کی نمیدونم . امیدوارم که بقیه آدما حالشون خوب باشه و هی مثل من نق نزنن .
چند وقت پیش یه برنامه ای رو از کانال DW میدیم که در مورد وضع زندگی آلمانیها در این شرایط بد اقتصادی بودش . بابا اینا خیلی بچه سوسولن یه جورایی دیگه ENDe فوفولن . حقوق بیکاریشون ماهی 600 یورو ( البته برای کسایی که شغلهای معمولی به پایین با حداقل حقوق رو داشتن ) و میانگین درامد شون ماهی 2500 یورو ، طبق قانون همشون باید بیمه باشن یعنی حتی تا شیشه پنجره خونشون هم بیمه است . یه خانواده ای رو نشون میداد که یه زن سیاه پوست با 3 تا دختربچه کوچولو . میدونین ناراحتیشون از چی بود !!!!!!!!!!!!
از اینکه چرا بچه هاش نمیتونن کفش مارکدار بپوشن یا اینکه بچه های کوچیکتر مجبورن لباسهای کوچیک شده بچه بزرگتر رو بپوشن ( آخه ای اآآآآآآ ) من نمیدونم اونا اگر اینجا با این تورم 25 و خورده ای درصد ( طبق اعلام رسمی بان مرکزی ) زندگی میکردن چی میگفتن ، احتمالاً سره یه هفته تلف میشدن . جالب اینجاست که چند روز پیشش کانال RTL تو یه شویه تلویزیونی به بحث در مورد زندگی کردن با روزی 10 یورو رو راه انداخته بود و از چهر خانواده با تیپهای مختلف خواسته شده بود که با 10 یورو یک روزشون رو بگذرونن . اولین خانواده یه خانواده 4 نفری بود ، رفتن فروشگاه و مایحتاجشون رو خریدن که شد 8.75 یورو ، یعنی تمام نیاز یک روزشون رو خریدن ( البته بجز اسباب بازی واسه بچه ها ) دومین نفر یک خانم دکتر مجرد بود با یه خونه خوشگل و وقتی که رفت فروشگاه خریدهاش شد 23 یورو ، نفر سوم یه مرد مجرد کاملاً عصبی بود که گغت من اصلاً قبول ندارم حاضرم بمیرم ولی با روزی 10 یورو زندگی نکنم . و نفر چهارم یه خانم مسن 70 ساله بود و خرید های روزانه اون هم شد 13 یورو . حالا با حداقل حقوق بیکاریشون مقایسه کنین ، پس با ماهی 300 یورو میشه اونجا زندگی کرد و 300 یورو هم میشه بقیه خرج ها رو داد البته فراموش نکنین که اونجا افرادی که وضع مالیشون خوب نیست حتی میتونن برن غذای مجانی بگیرن و از خدمات درمانی مجانی استفاده کنن .
حالا مقایسه کنیم با خودمون ، اگر بیمه واست رد میشه و اخراجت کنن میتونی بری اداره بیمه بعد از حداقل 3 ، 4 ماه دوندگی بهت ماهی 200 تومن با منت اونم واسه 12 ماه . جالب اینه که اگر بعدش بری سر کار و دوباره بیکار بشی ، دیگه حقوق بیکاری بهت تعلق نمیگیره ( با اینکه بیمه از ت میگیره یعنی از رو حقوقت کم میشه ) . خوب این از حقوق بیکاری ، بیمه درمانیت هم اگر شانس بیاری و همون ماهی که اخراج شدی به شرط اینکه قبلش دو ماه ( حداقل ) برات بیمه رد شده باشه و به مدت یک سال هم تمدیدش کرده باشی تا یکسال دفترچه داری وگرنه باید بری بمیری . البته نمیدونم گذرتون به بیمارستان افتاده یا نه ، واقعاً خدا نصیب هیچکس نکنه واسه یه مشکل کوچیک ( یا بزرگ ) اون دفترچه واسه لای جرز دیوار هم بدرد نمیخوره و فقط به درد این میخوره که بعنوان دفترچه یاداشت دکترها استفاده بشه .
و اند احول ما آقا جان که آخرش که چی .

گوش اگر گوش تو، ناله اگر ناله من ، آنچه جایی نرسد فریاد است .