بدو بدو جایزه داریم

احتمالاً شما هم متوجه شده اید ، در این بازار نا بسامان اقتصادی کشور ، فقط چند گروه خاص هستند که میتوانند هزینه های بالای تبلیغات تلویزیونی را پرداخت کنند . در کشور ما و در این زمان بیشترین تبلیعاتی که از تلویزین پخش میشود مربوط به بانکها است و آن هم مربوط به جوایز میلیاردی آنها . البته کاری با جایزه های این بانکها ندارم و آیا اینکه راست میگویند یا دروغ هم زیاد مهم نیست ، اما نکته جالب توجه این تیزرهای تبلیغاتی این است که سازندگان و سفارش دهندگان این تیزرها دیگر خیلی ملت را " الاغ " فرض کرده اند . همچنان با آب و تاب از جوایزشان میگویند که حتی بزرگترین لاتاری ها در دنیا اینگونه تبلیغ نمی کنند . در تیزر تبلیغاتی بانک ملی اگر دقت کنید برای نشان دادن 1200 جایزه 250000000 ریالی ، دست مردم فقط " صفر"های این مبلغ را داده اند . یا در مورد بانک رفاه ، تمامی مبلغ بیمه ، بیمه شدگان تامین اجتماعی به این بانک واریز میشود ولی در تیزر این بانک هم آن چنان 300000 جایزه ای را که میخواهند بدهند ( شاید هم ندهند ) را بزرگ میکنند اگار چه کوهی میخواهند از ریشه در بیاورند . و یا در یکی دیگر از این تبلیغات تاکید میشود که تمامی پولهای پس انداز شده در حسابهای قرض الحسنه ، صرف وامهای غرض الحسنه شده است که اصلاً با عقل جور در نمی آید ، پس پول این جایزه ها را از کجا در آورده اند ؟ ایکاش واقعاً دادستانی کل کشور به این موضوع رسیدگی بیشتری میکرد ، که آیا واقعاً این بانکها راست میگویند ؟ آیا واقعاً جوایزی را که میگویند پرداخت میکنند ؟ البته به نظر من تمام اینها فقط های و هوی های تبلیغاتی برای بدست آوردن سهم بیشتری از پولهای راکد مردم است ، آن هم در برابر هیچگونه سرویس دهی مناسب .

فیلمهای سینمایی روز کشور

چند روز پیش ، شبکه یک سیما برنامه ای در مورد اکران فیلمهای کشور داشت که دست بر قضا بنده نیز آن را دیدم . نکته جالب توجه این برنامه برای من در مورد فیلمهایی بود که قرار است به زودی اکران شوند . با فیلمهایی که در حال حاضر بر پرده سینما است و چند فیلمی که به زودی اکران خواهند شد ، تمامی فیلمهای بر روی پرده کمدی خواهند بود ، در اینکه چرا همه فیلمها کمدی هستند حرفی ندارم ولی در تمام این فیلمها ، بازیگرانی که برای ایفای نقش انتخاب شده اند بسیار جالب است . ترکیبی از همه جور هنر پیشه در یک فیلم ، بازیگرانی که تخصص آنها فیلمهای هنری و یا فیلمهای جدی با موضوعات اجتماعی است در کنار کمدین های جدید و قدیمی . عجب آشی میشه ! برای بنده که تخصصی در سینما ندارم و فقط تعداد زیادی فیلم دیده ام این مسئله بسیار جالب است ، البته آخرین باری که به سینما رفتم را اصلاً به یاد نمی آورم چون چند سالی است که فیلمی که ارزش دیدن داشته باشد را ندیده ام که فیلمسازان عزیز زحمت بکشند و بسازند . حتی فیلم سینمایی اخراجی ها که در فروش رکورد دار است نیز جذابیت چندانی نداشت و به جز اینکه هنرپیشه ها در این فیلمها به هم تیکه پرانی کنند و از الفاظ مودبانه خیابانی استفاده کنند چیز دیگری برای عرضه نداشت . بقیه فیلمها هم به همین نحو هستند . نمیدانم این فیلم های آبگوشتی و آب دوغ خیاری تا به کی قرار است ساخته شوند . بسیاری از مردم هم متوجه نمیشوند چون به خاطر ندانستن زبانهای خارجی و نبود فیلمهای با ارزش خارجی که دوبله شده باشند ، نمیتوان از آنها توقع داشت که بتوانند تفاوت یک فیلم با ارزش را با یک فیلم بی ارزش درک کنند . در مورد سریالهای تلویزیونی که این اتفاق به شدت قابل رویت است . بطور مثال همین سریال " هوش سیاه " . موضوعاتی که برای هر قسمت انتخاب شده اند بسیار خوب است ( هرچند که خیلی دیر است ولی باز ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است ) ولی دیالوگهای موجود و بازی کاملاً بی مزه هنرپیشه ها دست به دست هم داده اند تا از ارزش این مجموعه کم شود .

بابا اگه نخوردیم نون گندم ، دیدیم تو فیلمهای مردم

شاید وقتی دیگر

دوباره بحث یارانه ها داغ شده است و مرکز آمار ایران از طریق اینترنت شروع به جمع آوری اطلاعات اقتصادی خانواده ها نموده است . در اینکه اینکار کاملاً خوب و مفید است شکی نیست ، در اینکه یارانه ها نیز باید هدفمند شوند نیز شکی نیست ، در اینکه ساختارهای اقتصادی کشور نیز باید اصلاح شوند نیز شکی نیست ، اما بحث اینجاست که آیا با امکانات و قوانین فعلی اینکار واقعاً عملی است ؟ در حال حاضر دسترسی به سایت مرکز آمار ایران به سختی امکان پذیر است و دلیل این مسئله هم روشن . در کشور ما کاربر خانگی حق داشتن اینترنت با سرعت بیشتر از 128 کیلو بایت را ندارد ، در ضمن شرکتها سرویس دهنده نیز در کم فروشی کردن همین سرعت اندک نیز کم نمیگذارند و تقریباً تمامی اعداد یشنهادی این شرکتها بابت سرعت اینترنت فقط اسمی است و در عمل چیز دیگری است . با این سرعت کم و ترافیک بالا ، خوب معلوم است که چه اتفاقی می افتد . حال این سوال مطرح میشود که آیا واقعاً این سرعت برای کاربر خانگی کافی است ؟ آیا با این سرعت میتوانیم ضریب نفوذمان را در اینترنت افزایش دهیم ؟ آیا با این سرعت میتوانیم منتظر تحقق یافتن دولت الکترونیک باشیم ؟ آیا با این سرعت میتوانیم به تجارت الکترونیک بپردازیم ؟ تمام اینها در حالی است که هنوز اکثر مردم دسترسی به اینترنت ساده Dial Up را ندارند و یا به خاطر گرانی از آن استفاده نمیکنند ، آیا واقعاً باید اینترنت تا این اندازه گران باشد ؟ شاید باید منتظر ورود اینترنت چینی باشیم تا شاید ارزان تر برایمان تمام شود البته نباید فراموش کنیم که مطمئناً اینترنت چینی هم مثل بقیه کالاهای چینی بی کیفیت خواهد بود . بهتر نیست زمانی که دولت میخواهد همچنین کار بزرگی را با استفاده از اینترنت ( که فواید بسیاری همچون کم شدن بار ترافیک در خیابانها دارد ) انجام دهد ، اول زیر ساخت و قوانین اینترنتی را مورد بازنگری قرار دهد و یا اینکه راهکار دیگری را همچون استفاده از سایتهای سبکتر و یا سرویس دهنده های بهتری استفاده کند تا یک سایت اینچنین Down نشود ؟ تجارت الکترونیک و یا دولت الکترونیک تعاریف و استاندارد های مشخصی دارند ، بهتر نیست اول این استانداردها رعایت شوند و بعد از مردم خواست که از این طریق کار کنند ؟
ای کاش قبل از انجام کاری ، پله های اولیه آن کار را درست بنا کنیم .

پول ، اینترنت ، تحریم

این واژگان را شخصی در اینترنت سرچ کرده بوده و به وبلاگ من رسیده است . ترتیب قرار گرفتن این کلمات برای من بسیار جالب بود و به خاطر همین خواستم که در این باره بنویسم . " پول ، اینترنت ، تحریم " نشان دهنده این است که بازدید کننده ای که به اینجا رسیده بدنبال راه گریزی از تحریم ها علیه کشورمان برای کسب درآمد از اینترنت است . در شزایط فعلی که اقتصاد کشور وضعیت نا به سامانی را تجربه میکند ، هر کسی بدنبال اینست که بتواند درآمد هایش را افزایش دهد . اما چرا ما ایرانیها نمیتوانیم از اینترنت کسب درآمد مناسبی داشته باشیم ؟ دلیل این مسئله تنها تحریمها نیستند . دلایل زیادی دست به دست هم میدهند تا ما نتوانیم درآمد مناسبی از اینترنت داشته باشیم . مهمترین دلیل آن نبود امکانات کافی و مناسب در زمینه تجارت الکترونیک است . زیر ساختهای موجود برای به وجود آمدن راه های مناسب کسب درآمد از اینترنت کافی نیستند ، بطور مثال میتوان فروشگاه های اینترنتی را بیان کرد . اگر بدنبال محصولی بگردید که بتوان آن را از اینترنت خریداری کرد ، به فروشگاه های زیادی خواهید رسید ، تعداد زیاد این فروشگاه دلیل بر وجود بازار خوب نیست بلکه مثل بقیه کارها ما ایرانیها کورکورانه کاری را شروع میکنیم . اکثر این فروشگاه ها ی اینترنتی محصولی از خود برای ارائه ندارند و همگی از چند سورس محدود این محصولات را تبلیغ میکنند ، در اصل فروشگاه های اینترنتی در ایران فقط ویترین تبلیغاتی همان چند شرکت خاص هستند . به اینکار نمیتوان گفت تجارت ، چون تاجری وجود ندارد . تعداد مشتریانی که تمایل به خرید اینترنتی دارند بسیار کم است و به همین علت این واسطه های تبلیغاتی شانس کمی برای بدست آوردن مشتری دارند و فروش آنها نیز پایین است و به راحتی میتوان نتیجه گرفت که پس از چند وقت این فروشگاه ها تعطیل و یا واگذار میشوند ، چون سودی برای صاحبانشان ندارند . حال از جنبه دیگر به این قضیه نگاه کنیم و فرض بر این بگذاریم که فروشگاه مورد نظر ، محصول را در انبار خود دارد و از جای دیگری تهیه نمیکند . در این حالت مشکلات عدیده ای برای یک خریدار به وجود می آید مانند اینکه آیا واقعاً جنس خریداری شده همان است که در تبلیغات بوده است ؟
از این مسئله که بگذریم ، مشکل بعدی کمبود اطلاعات بین مردم درباره راه های کسب درآمد از اینترنت است . بنده در پستهای قبلی در مورد روشهای معتبری که در حال حاضر برای کسب درآمد وجود دارد ، توضیح داده ام ولی باز مشکل تحریم خیلی از این راه ها را برای ما غیر ممکن میکند . مشکل بعدی باور غلط درباره کسب درآمد از اینترنت است . اکثر کسانی که میخواهند از این راه کسب درآمد کنند ، فکر میکنند که در مدت زمان کوتاهی میتوانند درآمد مناسب بدست آورند ولی این مسئله اصلاً واقعیت ندارد و کار در اینترنت هم همانند سایر تجارت ها نیاز به زمان دارد تا به بازدهی مناسب برسد .
در یکی از پستها شخصی برای من در قسمت نظرات نوشته بود که من خیلی بدبین و منفی باف هستم ولی باید بگویم خیر بنده واقع بین هستم و بر اساس تجربیاتم این حرفها را مینویسم . مطمئن باشید اگر میتوانستم از این راه درآمد مناسب کسب کنم ، دیگر سرکار نمیرفتم و به اینکار بعنوان شغل اولم میپرداختم و از خانه فقط برای تفریح خارج میشدم ، ولی در شرایط فعلی این امکان وجود ندارد و نمیتوان از این راه درآمد زیاد کسب کرد . البته کسانی را میشناسم که از این راه ماهیانه بین 200 تا 500 هزار توامن درآمد دارند و تعدادشان کم است و سابقه شان زیاد . پس بهتر است واقع بین باشیم و بیخود دل خوش نکنیم . اگر تحریمها علیه کشورمان وجود نداشت من میتوانستم درآمد خوبی کسب کنم ولی با وجود تحریمها امکان پذیر نیست .

بلاگ نویسی ( تاریخچه و راهنمایی )

من چندین مطلب درباره بلاگ نویسی نوشته ام که بعضی از آنها جنبه راهنمایی و بعضی دیگر انتقادی بوده اند . دیروز شخصی برای من پیغام گذاشته بود که مطالب نوشته شده توسط من در این باره کم هستند و جواب مناسبی برای آنچه بدنبالش بوده است نیافته . حال میخواهم در این مطلب مفصل تر به این مقوله بپردازم تا اگر خواننده جدیدی به اینجا آمد دست خالی بر نگردد .
در ابتدا میبایست درباره تاریخچه بلاگ بنویسم که البته در یک بلاگ حرفه ای توضیحات مفصل درباره تاریخچه بلاگ و پیدایش آن نوشته شده بود که میتوانید با کلیک بر " تاریخچه وبلاگ نویسی در ایران و جهان " از این مطالب سود ببرید . حال میخواهم درباره کلیات بلاگ نویسی توضیح دهم :
1- شروع کار : برای شروع به کار ابتدا نیاز به ایجاد یک وبلاگ دارید که میبایست از یک سرویس دهنده مانند بلاگر استفاده کنید . سپس موضوع وبلاگ خود را انتخاب کنید . این مسئله مهمی است چون شما میبایست توانایی و دانش نوشتن درباره موضوع انتخابی را داشته باشید . دامنه هایی که برای بلاگ ها توسط سرویس دهنده لحاظ میشوند همگی زیر دامنه ( Sub Domain ) هستند و اگر بخواهید میتوانید از دامنه اختصاصی خود نیز استفاده کنید . پس از میبایست قالب (Template) را انتخاب کنید و اگر به دستورات HTML آشنایی ندارید بهتر است از قالبهای پیش فرض تعیین شده توسط سرویس دهنده استفاده کنید .
2- نوشتن پستها : پس از اینکه بلاگتان را آماده کردید و تنظیماتش تمام شد ، حالا میتوانید شروع به نوشت مطالب مورد نظرتان کنید . در این قسمت شما میبایست یک عنوان برای پست خود انتخاب وبعد شروع به نوشتن کنید و در آخر برای بهتر دسته بندی شدن نوشته هایتان ، به پستتان یک برچسب یا (Tag) بدهید و پس از آن پست را منتشر (Publish) کنید .
3- هدف : هر کسی برای انجام کارهایش هدفی دارد ، شما نیز میبایست هدفتان را از وبلاگ نویسی بدانید و بر اساس آن برای وبلاگتان برنامه ریزی کنید ، بعضی از وبلاگشان برای خبر رسانی استفاده میکنند و بعضی ها هم برای آموزش و بعضی دیگر برای تفریح . در هر حال و به هر علتی که وبلاگ نویسی میکنید باید بر اساس هدفتان پیش بروید تا وبلاگ شما به جایی مطمئن برای خواننده ها تبدیل شود .
4- وبلاگ نویسی حرفه ای: من در این باره چندین پست نوشته ام ، اما باز هم توضیح میدهم . به کسی وبلاگ نویس حرفه ای میگویند که از این راه درآمد قابل توجه ای داشته باشد و بتواند بگوید که این کار شغل اوست . من اشخاص زیادی را میشناسم ( البته در خارج از ایران ) که درآمد های خوبی از وبلاگ نویسی دارند . البته در خارج از ایران سورسهای مناسبی هم برای کسب درآمد وبلاگ نویسان وجود دارد ، چون وبلاگها جایگاه مهمی در برقراری ارتباط بین مشتریان و ارائه دهندگان کالا و سرویسهای مختلف دارند . در ایران تنها کسب درآمد برای یک وبلاگ نویس قرار دادن تبلیغات در وبلاگش است که همانطور که میدانید درآمد مطمئنی نیست چون سایتهای معتبر کمی در این زمینه وجود دارد .
اگر واقعاً میخواهید به این کار ادامه دهید فراموش نکنید که نباید بگذارید که وبلاگتان بمیرد . به وبلاگی مرده میگویند که برای مدت زیادی پستی بر روی آن قرار نگیرد ، به همین سبب به مرور زمان از لیست سایتهای جستجو حذف میشوند . برای زنده نگه داشتن وبلاگتان حداقل ماهی 4 پست بر روی آن قرار دهید .
نکته بسیار مهم درباره وبلاگ نویسی به جایگاه این کار بر میگردد . در سراسر دنیا مطالب وبلاگها معتبر تر از سایتها است . اگر میخواهید پا به این عرصه بگذارید سعی کنید تا همیشه اطلاعات درست در اختیار بازدید کننده هایتان قرار دهید تا از اهمیت وبلاگ نویسی کاسته نشود . مطالب دیگری هم درباره وبلاگ نویسی وحود دارد که اکثر آنها را در پستهای قبلی توضیح داده ام ، اما اگر باز مسئله باقی مانده که جوابش را نمیدانید با کمال میل خوشحال میشوم که بتوانم کمکی کنم .

روشهای افزایش ترافیک 2

در پستهای قبلی روشهایی را که میتوان با آنها برای سایت یا وبلاگ ترافیک بدست آورد را توضیح دادم ، اما نکته قابل توجه ای که این چند وقت با آن زیاد برخورد کرده ام ، این است که بازدید در سایت یا وبلاگهایی که در مورد مطالب جدی مینویسند بسیار کمتر از وبلاگها و سایتهایی است که فقط در مورد مسایل چرند مینویسند و یا از جاهای دیگر کپی برداری میکنند . از این قضیه به راحتی میتوان نتیجه گرفت که کلمات کلیدی محبوب بین بازدید کننده های ایرانی ، رابطه مستقیمی با چرندیات دارد . بطور مثال از وبلاگهایی که با موضوع تفریح و سرگرمی کار میکنند ( و اصولاً از جاهای دیگر کپی برداری میکنند ) بازدیدشان از یک وبلاگی که درمورد یک مسئله علمی نوشته ، بیشتر است . احتمالاً مردم ما بیشتر از آنکه به فکر یاد گیری باشند ، به فکر اس ام اس و جوکهای دست اول و دست آخر هستند ، حتماً دانشجوهای عزیز هم در پایان ترم و در برگه امتحانی به جای جواب سوالات برای اساتید محترم اس ام اس های عاشقانه پاراف میکنند . شاید هم این اس ام اس ها و داستانک های کوتاه هم برای خود بازاری دارند و خرید و فروششان پرسود است و ما خبر نداریم !؟! فکر کنم از این به بعد نباید در باره راههای منطقی افزایش ترافیک بنویسم و باید در باره راه های غیر منطقی برای افزایش ترافیک بنویسم . البته راحت ترین راه هم اینست که بگردم یک وبلاگ پر بازدید پیدا کنم و مطالبش را کپی برداری کنم و به آن دسته از فوق تخصصهای کامپیوتر بپیوندم که فقط کپی و پیست کردن را از کامپیوتر بلدند ، زحمتش هم کمتر است .

تعلیم و تربیت

ما جوانان قدیم بسیار با این دو کلمه آشنا هستیم ، البته پدرانمان بهتر با این دو کلمه آشنا هستند . " تعلیم و تربیت " ، کلماتی که همیشه بر در و دیوار مدارس نقش بسته اند ، اما آیا به راستی در کشورمان " تعلیم و تربیت " صورت میگیرد ؟ اگر از پدرانتان سوال کنید که پدران و معلمانشان چگونه آنها را " تعلیم و تربیت " کرده اند ، پاسخ اکثر آنها تربیت شدن بصورت فیزیکی است . آری اکثر گذشتگان ما برای بهتر تربیت کردن فرزندانشان از اسباب سنگین تر و محکم تر که درد بیشتری تولید میکرده است ، استفاده میکرده اند . اصولاً تعلیم و تربیت در کشور ما بیشتر جنبه بازدارندگی دارد نه آموزشی . در گذشته اگر کسی کار اشتباهی مرتکب میشد ( منظورم افراد کم سن و سال است ) برای اینکه دیگر اشتباه نمیکرد باید تنبیه میشد . این روش آموزشی تا به امروز هم پا برجاست و به جای اینکه واقعاً تعلیم و تربیتی صورت گیرد ، فقط بازدارندگی صورت میگیرد .نمونه بارز این بازدارندگی در حال حاضر ، همین فضای مجازی اینترنت است . هر کسی که از اینترنت استفاده میکند ، با سرعت کم و فیلتر شدن انبوهی از اطلاعات مواجه است ، در حالی که در دنیای امروز خیلی از کارها از طریق اینترنت انجام میگیرد و میتواند راهکار مناسبی برای کسب درآمد در یک جامعه باشد . در دنیای اینترنت شما میتوانید به راحتی اطلاعات مورد نیاز برای انجام کارهای خود را پیدا کنید ، از تجارب دیگران برای موفقیت خود استفاده کنید ، مسایل و مشکلاتی را که بصورت حضوری نمی توانید با پزشکتان در میان بگذارید بدون مراجعه حضوری مطرح کنید ، کالا و یا تجارت خود را به دنیا معرفی کنید ، و ... هزاران استفاده دیگر . اما در کشور ما این مسئله اصلاً دیده نمیشود . بله در دنیای اینترنت سایتهای غیر اخلاقی هم به وفور پیدا میشود ، اما آیا به خاطر وجود اینگونه سایتها باید تمامی موضوعات را فیلتر کرد؟ جالب است بدانید که یکی از فاکتور های پیشرفتگی یک جامعه ، ضریب نفوذ افراد آن جامعه در اینترنت است . با اینکه جمعیت کمی در ایران به اینترنت دسترسی دارند ، اما بیشترین تعداد وبلاگ نویس را در دنیا در اختیار دارد ولی با تمام این تفاسیر ضریب نفوذ ایرانیان در دنیا رتبه ای بسیار پایین دارد . منظور من از نوشتن این مسایل این است که آیا بهتر نیست که به مردم آموزش لازم داده شود تا به سایتهای غیر اخلاقی مراجعه نکنند و به جای آن این همه هزینه برای فیلتر کردن را در بخشهای دیگر صرف کنیم ؟ در شرایطی که وضعیت اقتصادی کشور نا بسامان است و بیکاری هم زیاد ، بهتر نیست بسترهای لازم برای تجارت الکترونیک را فراهم کنیم که تا حدودی از مشکل بیکاری را بتوان حل کرد ؟ تا دیروز همین سایت بلاگر هم فیلتر بود ، چرا ؟ درست است که خیلی ها از همین سرویس برای نوشتن مطالب عیله جمهوری اسلامی استفاده میکنند و یا اینکه به مسایل غیر اخلاقی میپردازند ، اما تا به کی برای مقابله روش " تنبیه " را پیش گیریم ؟ از زمان ورود اینترنت به ایران مسئله فیلتر هم وجود داشته است ، آیا موفق بوده ایم ؟ آیا دیگر کسی به سایتهای غیر اخلاقی نمیرود ؟ آیا دیگر کسی علیه جمهوری اسلامی نمی نویسد ؟ آخر راه رفته شکست خورده را تا به کی باید برویم ؟